Vəhşiliyin təzahürü

Tarix boyu bəşəriyyət müxtəlif faciələrlə qarşılaşmışdır. Bu faciələrdən biri də 1918-ci ilin mart-aprel aylarında Azərbaycan xalqına qarşı törədilmiş qırğınlardır. Həmin hadisələr insanlığa qarşı yönəlmiş ağır cinayət və vəhşiliyin açıq təzahürü kimi tarixə düşmüşdür. Bu hadisələr nəticəsində minlərlə günahsız insan həyatını itirmiş, yaşayış məntəqələri dağıdılmış və böyük humanitar fəlakət baş vermişdir.
1918-ci ilin mart hadisələri zamanı Azərbaycanın müxtəlif bölgələrində – Bakı, Şamaxı, Quba və digər ərazilərdə azərbaycanlı əhaliyə qarşı amansız qırğınlar törədilmişdir. Tarixi mənbələrdə qeyd olunur ki, dinc əhali xüsusi qəddarlıqla qətlə yetirilmiş, evlər və kəndlər yandırılmış, qadınlar, uşaqlar və qocalar belə bu vəhşiliklərdən xilas ola bilməmişdir. İnsanların evləri dağıdılmış, məscidlər və tarixi abidələr məhv edilmiş, bütöv yaşayış məntəqələri yerlə-yeksan edilmişdir. Bu hadisələr həmin dövrdə baş vermiş ən ağır humanitar faciələrdən biri kimi qiymətləndirilir.
Bu vəhşiliklərin miqyası xüsusilə Şamaxı və Quba bölgələrində daha aydın görünür. Bir çox kəndlər tamamilə dağıdılmış, minlərlə insan qətlə yetirilmişdir. Quba ərazisində sonradan aşkar olunan kütləvi məzarlıqlar bu hadisələrin miqyasını bir daha sübut edir. Bütün bunlar həmin qırğınların planlı şəkildə həyata keçirildiyini göstərir.
1998-ci ildə ümummilli lider Heydər Əliyev tərəfindən imzalanmış fərmanla 31 mart tarixi Azərbaycanlıların Soyqırımı Günü kimi dövlət səviyyəsində qeyd olunmağa başlanmışdır. Bu qərar həmin faciəli hadisələrə siyasi qiymətin verilməsi və tarixi həqiqətlərin dünya ictimaiyyətinə çatdırılması baxımından mühüm əhəmiyyət daşıyır.